Hyperbare Zuurstoftherapie (HBOT) tegen Brain Fog
Ervaar je brain fog of besluiteloosheid? Ontdek hoe Hyperbare Zuurstoftherapie (HBOT) hypoxie in de hersenen bestrijdt en cognitieve prestaties herstelt.
- Chronische stress zorgt voor hypoxie (zuurstoftekort) in de frontale cortex.
- Hyperbare zuurstoftherapie (HBOT) verhoogt zuurstofopname met 1000-1500%.
- Dit triggert de aanmaak van nieuwe bloedvaten (angiogenese) en stamcellen.
In de moderne boardroom is ‘brain fog’ geen optie, het is een fysiologisch falen. Terwijl cafeïne slechts een lening is op uw energie van morgen, biedt hyperbare zuurstoftherapie (HBOT) een structurele oplossing.
De Kosten van Cortisol
Wanneer u opereert onder hoge druk, schakelt uw lichaam over op overlevingsmodus. Bloed wordt weggetrokken uit de neocortex (waar u strategische beslissingen neemt) en naar de spieren gestuurd. Dit was nuttig toen we voor roofdieren vluchtten, maar desastreus wanneer u een fusie moet onderhandelen.
Het resultaat is cerebrale hypoxie: een chronisch zuurstoftekort in de hersenen. U voelt dit als wazigheid, besluiteloosheid en vermoeidheid die niet verdwijnt na een nacht slapen.
De Wet van Henry
Hier komt de natuurkunde om de hoek kijken. Normaal gesproken vervoeren uw rode bloedcellen zuurstof. Die zitten echter al voor 96-99% vol. Dieper ademhalen heeft dus weinig zin.
“Gas onder druk lost op in vloeistof. Dit is geen magie, dit is de Wet van Henry.”
Door u in een omgeving met verhoogde atmosferische druk (tot 2.4 ATA) te plaatsen, dwingen we zuurstof om op te lossen in uw bloedplasma, lymfevocht en hersenvocht. We omzeilen de rode bloedcellen volledig. De zuurstof wordt nu letterlijk in weefsels geperst die normaal onbereikbaar zijn door vernauwde bloedvaten.
Mitochondriale Biogenese
Dit bad van zuurstof heeft een krachtig effect op uw mitochondriën, de energiecentrales van uw cellen. Oudere, inefficiënte mitochondriën worden afgebroken (autofagie) en vervangen door nieuwe, krachtige exemplaren. Dit proces heet mitochondriale biogenese.
Het gevolg? Uw ATP-productie (pure energie) schiet omhoog. Niet door suiker of stimulanten, maar door een efficiëntere verbranding op cellulair niveau.